تور مالزی

مالزی

مالزی کشوری در جنوب شرقی آسیا و پایتخت آن کوالا لامپور است. سازمان‌های دولتی و وزارت‌خانه‌های این مملکت در شهر جدید پوتراجایا (پایتخت اداری) این کشور واقع است. مالزی عضو سازمان ملل متحد و اتحادیه کشورهای مشترک المنافع است. این فدراسیون شامل سیزده استان در جنوب شرقی آسیا است. نام «مالزی» زمانی برگزیدن شد که فدراسیون مالایا؛ سنگاپور، صباح و ساراواک یک اتحادیه متشکل از ۱۴ ایالت را تشکیل دادند. در سال ۱۹۶۵ سنگاپور از مالزی جدا شد و به کشوری مستقل تبدیل گردید.
مالزی دربردارنده دو منطقه جغرافیائی است و دریای جنوبی چین آن‌ها را از هم متمایز می‌کند: شبه جزیره مالزی یا مالزیی غربی که بر روی شبه جزیره مالایی قرار دارد و از شمال با تایلند بی گمان خشکی دارد و از طریق جاده شوسه جوهور از جنوب با سنگاپور پیوند دارد. این کشور دربردارنده شاه نشینهای جوهور، کداح، پاهنگ، نگری سمبیلان، کلانتان، پراک، سلانگور، پرلیس و ترنگانا بوده و دو استان آن را فرمانداران ملاکا و پنانگ و دو منطقه فدرال پوتراجایا و کوآلالامپور قیومیت می‌کنند. بورنئوی مالزی یا مالزی شرقی که تقسیم شمالی جزیره بورنئو را دربردارد باآنکه هم‌مرز اندونزی است، پایین قیومیت حکومت شاه نشین برونئی پیمان دارد. مالزی شرقی دربردارنده ایالات صباح و ساراواک و دامنه فدرال لابوآن است. اگرچه از نگرش سیاسی این بخش را مالاییها قیومیت می‌کنند، اما جمعیت جدید مالزیایی با وجود اقلیتهای چینی و هندی یکدست نیست. سیاست‌های مالزی برای بیان ماهیت ادعاشده مشاوره‌ای آن گفته شده‌است و سه باهماد اصلی برپایی دهنده ناسیونال باریسان، هریک برگزیدن خویش را به احد از گروه‌های نژادی کاسته‌است. تنها تنش مهم دیده شده در این کشور، از زمان خودسالاری آن لغایت کنون، شورشهای نژادی ۱۳می در آستانه مبارزه انتخاباتی و بر راز درگیری‌های نژادی بوده‌است. با این همه، مالزی الگویی از انسجام نژادی شمرده می‌شود.
شبه جزیره مالایی مدت زیادی است که از یک جایگاه مهم (مرکزی) در مسیرهای بازرگانی بین چین و خاورمیانه برخوردارر بوده‌است که نشانه دهنده نقشه اولیه آن عنوانی آن به چهره “شبه جزیره طلائی”، تنگه‌های مالاکا به عنوان “خلیج ساباریکوس” برگردان شده‌است.
اولین پادشاهی مالزی که بر بنادر شهرهای ساحلی حکومت می‌کرد در سده ۱۰ میلادی تشکیل شد. این پادشاهی دربرگیرندهه لنگ کاسوکا، لمبابوجانگ، کداح، برآس، گانگانگارا در پراک و پان پان در کلانتن می‌باشند. انگار بر این است که آنها در گذشته کشورهای هندی یا بودائی بوده‌اند.
مالزی پس از خودسالاری از انگلیس در سنه ۱۹۵۷، حکومت سلطنتی دوره‌ای را پذیرفت.[۱]
بر بنیاد قانون اساسی مالزی، پادشاه، از وسط ۹ سلطان ایالت‌های مختلف مالزی از ۱۳ ایالت، بطور دوره‌ای و برای مدت ۵ سنهه گزینش می‌شود. در چهار ایالت دیگر که سلطان ندارند بالاترین مقام رسمی، فرمانداران انتصابی هستند که آنها نیز با ترتیب خاصی گزینش شده و مقام تشریفاتی و اختیارات رسمی سلاطین را دارا می‌باشند.[۲]
پادشاه در مالزی حائز اختیارات و وظایف تشریفاتی است و بر پای بست، توصیه‌های انجمن و کابینه عمل می‌کند.
پادشاه در مقام فرماندهی کل قوای مسلح کشور حائز اختیاراتی رسمی بوده و بعنوان بالاترین مقام کشور، تنفیذ نخست وزیرر (پس از گزینش شدن وی از راه پارلمان) و توشیح توصیه انحلال انجمن یا عدم قبول آن را بر دوش دارد.[۳] انتصاب داوران دادگاه فدرال و دادگاه‌های عالی از آنگونه معدود وظایف پادشاه است. تصمیمات پارلمان نیز به سمع و نظر شاه می‌رسد ولی وی دستور بازگویی دیدگاه ندارد. انحلال مجلس هم از معدود اختیارات پادشاه محسوب می‌شود. نیرو قانونگذاری مالزی متشکل از دو مجلس سنا و مجلس نمایندگان است که ۴۰ نفر از ۶۹ عضو مجلس سنا را پادشاه گزینش می‌نماید.[۴]
دولت و سیاست
سازمان حکومتی در مالزی کمابیش الگوبرداری از سازمان پارلمانی سیستم وست مینستر، یا به عبارتی میراث حکومتت استعمار بریتانیا است. ولی در عمل، اغلب توان در شاخه اجرائی دولت متمرکز می‌شود الی بخش مقننه آن، و نیرو قضائیه در نشانه حملات همیشگی دولت در دوره ماهاتیر تضعیف شده‌است. از زمان کسب خودسالاری در سال ۱۹۵۷، مالزی توسط یک ائتلاف چند نژادی تحت عنوان ناسیونال باریسان (قبلاً یک یکدلی بوده) گردانیدن شده‌است.
مجلس مالزی دربرگیرنده یک انجمن نمایندگان (Dewan Rakyat) (یعنی «خانه ملت») و یک انجمن سنا یا (Dewan Negara)) (یعنی خانه کشور) می‌باشد. انجمن ۲۱۹ عضوی نمایندگان از راه هیئتهای تک عضوی موکلانی انتخاب می‌شوند که اعضای آن برای بیشینه یک دوره ۵ساله برگزیده شده‌اند. نیرو قانونگذاری بین قانونگذاران فدرال و ایالتی دسته می‌شود. تمام ۷۰ سناتور آن برای مدت ۳ سال متصدی امور وکالت خود هستند؛ که ۲۶نفر از آنها از جانب مجامع ایالتی، ۲ تن به نمایندگی از منطقه فدرال کوآلالامپور، یعنی ۱نفر از حوزه‌های فدرال لابوآن و پوتراجایا، و ۴۰نفر باقی نیز بدست شاه منصوب می‌گردند. گزیدمان پارلمانی مالزی حداقل یکبار در هر۵ سال برگزار می‌شود، که پسینیان گزیدمان عمومی آن در مارس ۲۰۰۴ برگزار شده‌است. سن رای‌دهندگان باید از ۲۱ به بالا باشد الی بتوانند برای اعضای انجمن نمایندگان و نیز اغلب ایالات و نیز مجمع قضائی ایالتی رای بدهند. رای دادن اجباری نیست.
قدرت اجرایی در گزین کردن کابینه مالزی (هیئت دولت) به ریاست ابتدا وزیر است؛ و قانون بنیادی مالزی تأکید می‌کند کهه نخست وزیر باید عضو انجمن زیر دستی، پارلمان مالزی باشد که بنابر نظر حاکم عالی می‌تواند به گروه بیشتری در مجلس پروانه دهد. کابینه از وسط اعضای دو مجلس گزینش می‌گردد و سرپرست گردانیدن آن مرجع نیز می‌باشد. وانگهی دولت مالزی در کوشش است که میزبانی جام جهانی ۲۰۳۰ را کسب کند.[۵]
دولت‌های ایالتی با ریاست وزرای عالی (Menteri Besar در ایالات مالایایی یا Ketua Menteri در ایالاتی که حاکمان موروثیی ندارند) با شوراهای ایالتی (Dewan Undangan Negeri) و با رای شاهان و فرمانداران آنها منتخب می‌شوند.[۶]
تقسیمات کشوری
مالزی حائز ۱۳ فرمانروایی است و والی هر فرمانروایی را اصطلاحاً «شاه» می‌نامند.
مالزی به نکویی از منابع طبیعی در نواحی خویش برخوردار است همچون کشاورزی، جنگلداری و نیز مواد معدنی. از لحاظظ کشاورزی، مالزی نخستین صادر کننده پلاستیک طبیعی (کائوچو) و خرمای روغنی است که همراه آن الوارها و تنه‌های بریده شده درختان، کاکائو، فلفل سیاهمایه رشد این تقسیم شده‌است. خرمای روغنی، نیز یک جنس عمده صادراتی بیگانه است.
در ارتباط با منابع جنگلی، ذکر شده که برش الوار تنها برای اعطای یک کمک عمده به اقتصاد در طی قرن۱۹ سپریدنن گرفته‌است. امروزه، تقریباً ٪۵۹ مالزی از جنگل پوشیده شده‌است. گسترش سریع صنعت تولید الوار (چوب)، به ویژه بعد از دهه ۱۹۶۰، موجب استهلاک جدی منابع جنگلی مملکت شد. اما، در راستای اقدام دولت برای نگهداری از پیرامون و سیستمهای اکولوژیکی، منابع جنگلی توانستند به یک مبنای پایدار دست پیدا نمایند و بر این بنیاد نرخ قطع درختان روند نزولی در پیش گرفت.
علاوه بر این، در این نواحی جنگل کاری چهره گرفته و در نقاط کم‌تراکم جنگلی مجدداً درختکاری نیز اتمام شده‌است. دولتت مالزی برنامه‌هایی را برای غنی سازی نزدیک ۳۰/۳۱۲کیلومتر مربع (۵/۱۲۰ مایل مربع) از این سرزمین را تحت شرایط جنگل طبیعی با نخل رونده کشت داده، و درختکاری‌های کائوچو به همراه آنها اتمام داده‌است. در ضمن برای غنی سازی بیشتر منابع جنگلی، گونه‌های تند رویان درختان مولد الوار را همچون «meranti tembaga»، “merawan” و “sesenduk” در این ناحیه کاشته‌است. در عین حال، پرورش درختان پرارزش همچون ساج و درختان دیگر را نیز برای استفاده از مغر آنها و کاغذ ترویج نموده‌است. کائوچو به عنوان تنها تکیه گاه اقتصاد مالزی، بطور وسیعی با روغن خرما به عنوان کالای صادراتی عمده کشاورز مالزی جایگزین شده‌است.
قلع و نفت خام دو منبع عمده معدنی هستند که در اقتصاد مالزی از اهمیت خاصی برخوردارند. مالزی لغایت زمان زوال بازار قلعع در دهه۱۹۸۰، به تنهایی بزرگترین تولیدکننده قلع دانشمند بود. در قرون۱۹ و۲۰، قلع نقش غالبی را در اقتصاد مالزی ایفا می‌کرد. درست در سنه ۱۹۷۲ بود که نفت خام و گاز طبیعی، جای قلع را به عنوان عامل دلگرمی تقسیم معدن مالزی اشغال نمودند. ضمناً، مالیات برای قلع کاهش یافته‌است. نفت خام و گاز طبیعی در حوزه‌های برون‌ساحلی صباح، ساراواک و ترنگانو، به خصوص در آن سه ایالت، کمک فراوانی به اقتصاد مالزی نموده‌است. دیگر کانی‌های دارای اهمیت یا ویژگی (خاص) شامل مس، طلا، بوکسیت، سنگ آهن و زغالسنگ به همراه مواد معدنی صنعتی همانند خاک رس، کائولن، سیلیس، آهک، باریت، فسفاتها و سنگهای ساختمانی همچون گرانیت و نیز بلوک‌ها و قطعات مرمر هستند. مقادیر مقداری از طلا نیز تولید می‌شوند. در سال۲۰۰۴، وزیر در امور دفتری ابتدا وزیر، داتوک مصطفی احمد، فاش کرد که ذخایر نفتی مالزی در نزدیک ۸۴/۴ میلیارد بشکه می‌باشد در حالی که ذخایر گاز طبیعی آن ۸۹تریلیون فوت مکعب (۲۵۰۰کیلومتر مکعب) است. این یک افزایش ٪۲/۷ بود.
دولت تخمین نمود که مالزی با نرخ کنونی فرآوری توانا خواهد بود برای ۱۸ سال نفت و به مدت ۳۵سال گاز طبیعی تولید کند.. مالزی در سنه ۲۰۰۴رتبه ۲۴ ام را از لحاظ ذخایر نفتی و ۱۳ ام را از نظر گاز طبیعی در جهان دارد. ٪۵۶ ذخایر نفتی در این شبه جزیره پیمان دارند درحالی که ٪۱۹ آن در شرق مالزی واقع شده‌است. دولت درآمد حاصله از نفت را به میزان ٪۵ به ایالات خویش و باقی آن را به حکومت فدرال گزین کردن داد. هریک از ایالات حق دارند تا منابع موجود در تو محدوده خویش را کنترل نمایند. اما، نفت و گاز تحت وارسی دولت فدرال قرار دارد. به ایالاتی که منابع مزبور در آنها هستی داشته باشد، امتیازاتی اعطاء خواهد شد..
اقتصاد
شبه جزیره مالایی و آسیای جنوب شرقی، همواره مرکزی برای بازرگانی بوده است. اقلام گوناگونی همچون چینی‌آلات وو چاشنی‌ها، حتی قبل از آنکه سلطان‌نشین مالاکا و سنگاپور به این شهرت برسند، فعالانه تجارت می‌شده است. در قرن هفدهم، ذخایر کثرت از قلع در چند ایالات مالایایی کشف شد. سپس، همان‌طور که امپراتوری بریتانیا بر مالایا مستولی شدند، درختان کائوچو و خرمای روغنی برای مقاصد تجارت عرضه شدند. در درازا این دوران، مالایا به بزرگترین تولیدکننده عمده قلع، کائوچو و خرمای روغنی تبدیل شد.[۷]
همزمان با این که مالایا به سوی کسب استقلال خویش جنبش می‌نمود، دولت به اجرای برنامه‌های پنجساله خود پرداخت.. برنامه پنجساله اول آن کشور در سنه ۱۹۵۵ ابتدا گردید. با تأسیس مالزی، این برنامه‌ها تجدید نظر و تکرار شدند، که نخستین برنامه مالزی در سال ۱۹۶۵ پیش درآمد شد. در دهه ۱۹۷۰، مالزی به تقلید از رویه چهار توان اقتصادی اصلی آسیا پرداخت و از برگزیدن به استخراج معادن و زراعت به اقتصادی صنعتی تغییر هویت داد. با سرمایه‌گذاری ژاپن، در طول چند سنه صنایع وزین آن شکوفا شد، و صادرات مالزی به موتور اولیه رشد مملکت تبدیل شدند. مالزی پیوسته به رشد بیش از ۷ درصد در تولید ناخالص ملی در کنار تورمی زیر در دهه‌های ۱۹۸۰و۱۹۹۰ دست یافت. طی همان دوره، دولت کوشید لغایت با سیاست اقتصادی جدید (مالزی) (ان‌ای‌پی) پس از پیشامد خیزش نژادی ۱۳ مه ۱۹۶۹ فقر را ریشه‌کن سازد.[۷]
ترابری
مالزی جاده‌های ابهت دارد که تمامی شهرها و نقاط اصلی را در کناره غربی شبه جزیره مالزی به همپیوند می‌دهد. درازایی شبکه آزادراهی مالزی تقریبا به ۱۱۹۲کیلومتر (۷۴۰مایل) است. این شبکه تمامی شهرها و مراکز مهم همچون دره کلانگ، جوهور باهرو و پنانگ را به سایر نقاط پیوند می‌دهد. بزرگراه اصلی، بزرگراه شمال- جنوب به ترتیب از نقاط شمالی و جنوبی بوکیت کایوهیتام و جوهور بهرو در شبه جزیره مالزی امتداد می‌یابد. این بزرگراه بخشی از شبکه بزرگراهی آسیا است که تایلند و سنگاپور را نیز به هم پیوند می‌دهد.
جاده‌های شرق مالزی و کرانه خاوری شبه جزیره مالزی هنوز به نسبت توسعه نیافته هستند. آنها از جاده‌های پرپیچ و خم درر نواحی کوهستانی تشکیل شده‌اند و برخی از آنها هنوز آسفالت نشده و شنی هستند. به همین سبب استفاده همیشگی از رودخانه‌ها به عنوان روش اصلی حمل و نقل برای ساکنان داخلی شمرده می‌شود.
سرویس قطار در غرب مالزی با خط آهن مالایایی Keretapi Tanah Melayu انجام می‌گیرد و شبکه گسترده‌ای دارد که تمامم نواحی و شهرهای این شبه جزیره و از دسته سنگاپور، را به یکدیگر پیوند می‌دهد. خط آهن اختصار در ساباه هستی دارد که خط آهن بورنئوی شمالی از آن برای ترابری کرایه‌ای سهم می‌گیرد.
بنادر دریایی Tanjong Kidurong, کوتا کینابالو، کوچینگ، Kuantan, پاسیر گودانگ، Tanjung Pelepas, Penang, Port Klang,, سانداکان و Tawau وجود دارند.
همچنین فرودگاه‌هایی در ردیف جهانی هستی دارند مانند فرودگاه بین‌المللی کوآلالامپور در سپانگ، فرودگاه بین‌المللی بایانن لپاز در پنانگ و فرودگاه بین‌المللی کوچینگ و فرودگاه بین‌المللی لنگکاوی که حرکت به سوی مقاصد بین‌المللی و داخلی و نیز مسیرهای هوایی اختصار درونی در نواحی روستایی ساباه و ساراواک در آن انجام می‌گیرد. مالزی موطن مختصر هزینه‌ترین سیستم حمل بار، خطوط هوائی آسیا در منطقه‌است. فرودگاه کوآلالامپور است به عنوان یک مرکز پروازی نواحی آسیای جنوب شرق و چین را نیز تحت پوشش پیمان می‌دهد.
خدمات مخابراتی درون شهری عمدتاً از راه پست رادیوئی مایکرو ویو برای شبه جزیره مالزی فراهم می‌شود. مخابراتت بین‌المللی به وسیله کابلهای ذیل دریایی و قمر مصنوعی اتمام می‌گیرد. یکی از بزرگترین و مهمترین شرکتهای مخابراتی در مالزی، تلکام مالژیا برهاد (TM) است که تولیدات و خدماتی را برای خطوط ثابت، و موبایل و نیز خدمات دسترسی عدد گیری و پهنای باند اینترنتی را ارائه می‌نماید. این کمپانی تقریباً حائز خدمات انحصاری خطوط تغییر ناپذیر تلفنی در کشور می‌باشد.
در حال حاضر شرکت‌های سل کام (Celcom)، مکسیس (Maxis) و دی جی (دیجی) بیشترین سهم در ارائه خدمات تلفن همراهه این مملکت را دارا می‌باشند.
در دسامبر ۲۰۰۴ لیم کینگ یایک وزیر انرژی، آب و مخابرات گزارش داد که کمتر از یک درصد یا حدود ۲۱۸۰۰۴ تن از مردم مالزی ازز خدمات باند عریض (اینترنتی) کاربرد می‌کنند. اما این مقادیر طبق شماره مشترکین می‌باشد، در حالی که درصد مصرف داخلی آن می‌تواند بطور دقیق تری بر این چگونگی تأثیر بگذارد. این اثر دهنده افزایش ٪۴۵/۰در سه چهارم از موارد است. او در ضمن ذکر نمود که دولت در عقیده دارد که به کارگیری آن الی سنه ۲۰۰۶ به ٪۵ افزایش یافته و تا سنه ۲۰۰۸ به ٪۱۰ برسد. وی به شرکتهای مخابراتی بومی و سرویس دهندگان پیشنهاد ارائه کرد الی به خاطر منافع کاربران بیشترین خدمات را در اقصی نقاط با هزینه‌های پایینتری ارائه دهند.
بهداشت[ویرایش]
جامعه مالزی برای اشاعه و توسعه بهداشت اهمیت قائل بوده، و ٪۵ بودجه توسعه بخش اجتماعی دولت به بهداشت عمومیی اختصاص داده شده – که یک افزایش بیش از ٪۴۷ نسبت به رقم اسبق آن است. این یعنی بهداشت دارای افزایشی بیش از ۲میلیارد RM است. با افزایش و بالا رفتن سن جمعیت، دولت می‌خواهد در بسیاری از حوزه‌ها اصلاحاتی انجام دهد از جمله نوسازی بیمارستانهای موجود، ساختمان و ساز و برگ جدید پزشکی، گسترش تعداد پلی کلینیکها (درمانگاه‌ها)، و اقدامات پیشروی کردن تعلیم و گسترش ترویج از طریق دور بهداشت. در طی چند سنه گذشته، آنها تلاشهای خود را برای بازسازی سیستمها و جذب بیشتر سرمایه‌گذاری خارجی افزایش داده‌اند.
سامانه بهداشتی مالزی نیازمند پزشکانی است که یک دوره ۳ساله اجباری خدمت را در بیمارستان‌های عمومی بگذرانند لغایتت همواره نیروی شغل این بیمارستانها حفظ شود. اخیراً، پزشکان خارجی نیز دراین مملکت برای کارگماری مورد تشویق پیمان گرفته‌اند. ولی هنوز، یک کمبود پیچیده از نیروی شغل پزشکی به خصوص در سطوح کارشناسان کارآزموده وجود دارد که موجب می‌شود خدمات درمانی و بهداشتی پزشکی ویژه تنها در شهرهای کبیر در دسترس قرار گیرد. تلاشهای پسین دراثر نبود تخصص برای استفاده از لوازم موجود که توسط سرمایه‌گذاری آماده می‌شود، ارائه امکانات به دیگر شهرها به حالت توقف باقی‌مانده‌است.
فعلاً ۱۴ بیمارستان دولتی و مرکز بهداشتی با گنجایش کلی ۲۸۱۶۳تخت وجود دارد. در ضمن ۷ مؤسسه تخصصی درمانی (ازز جمله موسسات روانشناسی) با ظرفیت ۶۲۹۲تخت وجود دارند. در ضمن درباره بیمارستانهای خصوصی، ۲۲۵ یکتا درمانی (از جمله زایشگاه و شیرخوارگاه) در مالزی وجود دارد و آنها گنجایش ۹۴۹۸تخت را فراهم می‌سازند. اکثر آنها در نواحی شهری قرار دارند و نیز بسیاری از بیمارستانهای عمومی مجهز به جدیدترین ساز و برگ تشخیصی و پرتونگاری هستند. برای بیمارستانهای خصوصی به طور کل سرمایه‌گذاری بهینه‌ای هدف نشده‌است – و آنها اغلب ظرف ۱۰سال قبل از آن که شرکت‌ها از آن سودی حاصل کنند، به پیشه خویش انتها می‌دهند. اما، هم الان وضعیت تغییر کرده و شرکتها اینک به تعقیب ورود مجدد به این دامنه می‌باشند، به خصوص ازاین لحاظ که خارجی‌ها علاقه کثرت دارند که برای مراقبت درمانی به مالزی وارد شوند.
ساکنین مملکت مالزی از سه نژاد مالایی (۶۰٪)، چینی (۲۷٪)، هندی (۱۲٪) و غیره (۱۱٪) برپایی شده‌است.

اسلام کیش رسمی مالزی است و از شمار ۳۰ میلیون جمعیت این کشور بر اساس امار سال ۲۰۱۰ حدود ۶۱ درصد از ملت حائز کیش اسلام بوده‌اند. آیین مسلمانان مالزی اغلب شافعی است و البته از برخی فرقه‌های سایر مشابه صوفیه و اسماعیلیه نیز در این کشور تعدادی می‌زیند. چنان‌که حدود دو درصد از جمعیت مسلمانان این مملکت را نیز شیعیان برپایی می‌دهد که عمدتاً ایرانی بوده و جمعیتی بین ۳۵۰ الی ۴۰۰ هزار نفر را شامل می‌شود.
اولین مدرک مبنی بر وجود اسلام در شبه جزیره مالایی به قرن ۱۴ میلادی در ترنگانو برمی گردد، اما بر پایه گاهنامه،[۸]] سلاطین کداح، مهاراجا دربار راجا (۱۱۷۹- ۱۱۳۶ میلادی) در سده ۹ به اسلام روی آورد و اسم خویش را به مظفرشاه تغییر داد و متعلق به تاریخ به پس ۲۷ پادشاه بر کداح حکومت نمودند.

ساختمان سلطان عبدالصمد در در مجتمع‌های دربار عالی مالایا و Trade Court در کوآلالامپور. کوآلالامپور مرکز ایالات فدراتیو مالایی و پایتخت فعلی مالزی
مالزی یک جامعه چنددینی است، و اسلام کیش رسمی این مملکت می‌باشد. برطبق ارقام آماری در سال ۲۰۰۰، چهار دینن اصلی آن عبارتند از اسلام ۱۰۰٪ تا سده بیستم، فعالترین اعتقادات سنتیتاکنون به لحاظ بحث الی درجه بالاتری از رسمیت در مالزی تداوم یافته برای تأیید حاضر شده‌است. ارقام یادشده می‌تواند تحریف شده باشد چراکه آنها این درستی را در عقیده نگرفته‌اند که تمامی اشخاص مالایایی به لحاظ رسمی مسلمان بوده و بدون توجه به باورهای شخصی آنها، مسلمان فرض شده‌اند.
اگرچه قانون بنیادین مالزی از لحاظ نظری آزادی مذهبی را تضمین می‌کند، در عمل، این چگونگی چندان هم ساده نیست (نگاهه کنید به آزادی مذهبی در مالزی) بیشتر غیر مسلمانان در فعالیتهای خویش همچون احداث ساختمانهای مذهبی با محدودیتهایی مقابل هستند. ضمناً، مسلمانان خود را نسبت به اطاعت از تصمیمات احکام شریعت ملزم می‌دانند. به عنوان یک مسئله قانونی هنوز کاملاً مشخص نشده که آیا مسلمانان آزادانه از دستور ها اسلام فرمانبرداری می‌کنند یا خیر. در بعضی از موقعیتها، دادگاه‌های مالزی حق آزادی انتخاب دین را برای فرد حتی زمانی که از آیین اسلام برگشته، نادیده گرفته‌اند. (همچون یوشع جمال الدین در برابر موضع وزارت کشور در دهه ۱۹۸۰)
در کل، هرکسی که می‌خواهد از مذهب اسلام برگردد باید بطور قانونی اظهار نماید، ولی این فرمایش هنوز توسط دادگاه‌هایی درونی مالزی به رسمیت شناخته نشده‌است. گفته می‌شود هرکسی می‌تواند ارتداد خود را به یک دادگاه شریعت اظهار کند، ولی کلاً دادگاه چنین مجوزی را به وی نمی‌دهد.
مردم مالزی شخصاً به اعتقادات مذهبی یکدیگر گرامیدن می‌گذارند، و عمدتاً دشواری ها مذهبی داخلی از جهت سیاسی بهه وجود می‌آید.
اسلام در مالزی
بودائیسم در مالزی
مسیحیت در مالزی
هندوئیسم در مالزی
وضعیت آزادی مذهبی در مالزی
فرهنگ[ویرایش]
مردم مالزی افرادی بسیار خونگرم و میهمان نواز هستند. مسلمانها حائز رستورانها و فروشگاه‌هایی هستند که با آرم حلالل مشخص می‌شوند. هندوها به برهما و چینی‌ها به بودا معتقد هستند.
با پروا به طبیعت بخشنده این سرزمین بومی‌ها که اکثراً مسلمانند دارای اخلاقی خوش و دست و دل باز هستند. دارای سامانن و ترتیب در کارها به شکل کاملاً اروپایی می‌باشند؛ که با توجه به سرمایه گذاریهای شرکت‌های ژاپنی در این کشور و وارسی و مدیریت ژاپنی‌ها این نظم در تمام جاها مشهود است.
تنها قمار خانه کشورهای مسلمان در این مملکت و در بلندای تله کابین شهر گنتینگ و ورود مسلمانان مالائی به آن ممنوعع است. مالزی کشوری است تفریحی و زیاد قشنگ که در سنه ۲۰۰۶ برابر با ۲۲ میلیون تن گردشگر را پذیرا بوده‌است. جمعیت این کشور ۲۸ میلیون است.
مالزی یک جامعه چند نژادی، چند فرهنگی و چند زبانی است که شامل ٪۶۵مالایایی و دیگر تیره ها بومی، ٪۲۵ چینی، و ٪۷۷ هندی می‌باشد. مالایایی‌هایی که بزرگترین گردآور را برپایی می‌دهند، تمامی مسلمان می‌باشند چرا که هر فرد باید مسلمان باشد لغایت از لحاظ قانونی بتواند تحت شرایط امور قانونی مالزی پیمان گیرد. مالایایی‌ها از لحاظ سیاسی نقش غالبی را ایفا نموده و دسته جمعی را برپایی می‌دهند که بومیپوترا نامیده می‌شود. زبان بومی آنها مالایایی، «باهاسا مالایو» است. باهاسای مالزی بسیار مانند به باهاسا مالایو در کاربردی‌ترین مواردی است که زبان ملی کشور مالزی شمرده می‌شود.
در گذشته، زبان مالایایی عمدتاً به خط جاوی نوشته می‌شد که یک الگوی خطی بر بنیاد زبان عربی است. با گذشت زمان،، ترکیب لاتین بر الگوی جاوی به عنوان یک الگوی غالب نگارشی مستولی شد. این اغلب در نشان نفوذ سامانه آموزشی استعماری بوده که به بچه‌ها نگارش لاتین را به جای الگوی عربی آموزش داده‌است.
بزرگترین قبیله بومی از لحاظ تعداد، مردم ایبان از ساراواک هستند که تعدادشان بیش از ۶۰۰ هزار تن است. برخی از مردم ایبانن هنوز در روستاهای کهنه جنگلی در کلبه‌هایی در کنار رودهای راجانگ و لوپار و سرشاخه‌های آن زندگی می‌کنند، ولی بسیاری از آنها به شهر کوچ کرده‌اند. بیدایوه، (۱۷۰۰۰۰) قبیله‌ای است که افراد آن در دسته جنوب غرب ساراواک قرار دارند. بزرگترین قبیله بومی در ساباه، کادازان است. اغلب آنها کشاورزان مسیحی هستند که از این طریق امرار معاش می‌کنند. اورانگ اسلی (۱۴۰۰۰۰) یا قبایل بومی، دربرگیرنده شمار ی از جوامع نژادی مختلف هستند که در شبه جزیره مالزی حیات می‌کنند. از لحاظ سنتی، شکارچیان و کشاورزان عشایر بسیاری از آنها در فضا مشخصی ساکن بوده و لغایت حدودی جذب شهرهای جدید مالزی شده‌اند. اما، آنها به عنوان فقیرترین گروه اجتماعی در مملکت باقی‌مانده‌اند.
جمعیت چینی‌ها در مالزی عمدتاً شامل فرقه‌های بدائیست ماهایالنا، تائوئیست یا مسیحی می‌باشند. زبان چینی در مالزی بهه گونه ها لهجه‌های چینی تکلم می‌شود از جمله چینی ماندارین، هوکین / فوجیان، زبان کانتونی، هاکا و تئوچو. بعضی از چینی‌ها به انگلیسی به عنوان زبان نخست صحبت می‌کنند. زبان چینی از لحاظ تاریخی در جامعه بازرگانی مالزی رایج بوده‌است.
هندیها در مالزی عمدتاً ملت تامیل هندو از جنوب هند هستند که به زبان تامیلی، مردم تلوگو، مالایالام، و هندی تکلم می‌کنند وو بیشتر در شهرهای بزرگتر غرب شبه جزیره حیات می‌کنند. بسیاری از طبقات میانه تا بالای متوسط هندی در مالزی به زبان انگلیسی به عنوان زبان نخست صحبت می‌کنند. در ضمن جامعه‌ای بزرگ از سیکها در مالزی زندگی می‌نمایند که جمعیت آنها در اینجا بالغ بر ۸۳۰۰۰ نفر می‌باشد.
نژاد مرکب اوراسیایی، کامبوجی، ویتنامی، و قبایل بومی باقی جمعیت مالزی را برپایی می‌دهند. شمار کمی از اوراسیایی‌هاا که ترکیبی از اعقاب پرتغالی- مالایایی هستند، به یک زبان درآمیخته با پرتغالی تکلم می‌کنند که زبان پاپیا کریستانگ گفته می‌شود. همچنین اوراسیایی‌هایی با اعقاب دورگه مالایایی و اسپانیائی هستی دارد که عمدتاً در ساباه سکن هستند. مهاجران موجود از کشور فیلیپین، به زبان چاواکانو گفتگو می‌کنند، که تنها زبان ممزوج با مبنای اسپانیولی در آسیا می‌باشد. کامبوجی‌ها و ویتنامیها عمدتاً بودائی هستند. (کامبوجی‌های فرقه تراوادا و ویتنامیهای فرقه ماهایانا)
موسیقی سنتی مالزی شدیداً تحت تأثیر اشکال چینی و اسلامی پیمان گرفته‌است. این موسیقی بطور گسترده‌ای حول افزارر موسیقی چون گدانگ (طبل) می‌چرخد، اما سایر دست موزه ضربی (برخی ساخته شده از صدف)، رباب، وسایل موسیقی رشته‌ای یا کششی، سرونای (سرنا)، و دست موزه موسیقی دهل همانند (نی دوشاخه)؛ فلوت و ترومپت هستند. این کشور دارای سنت توانمندی از رقص و درامهای همراه بارقص می‌باشد، که برخی ریشه تایلندی، هندی و پرتغالی دارند. دیگر خرده هنرمندانه دربرگیرنده kulit wayang)، سیلات (هنر رزمی حائز سبک) و صنایع دستی همچون باتیک، بافندگی با نقره و برنزکاری، می‌باشد.
شهروندی[ویرایش]
به اغلب مالزیایی‌ها بر اساس حقوق مدنی شهروندی دیتا شده‌است همه مالزیایی‌ها بدون هیچ شهروندی رسمی در تو ایالاتت خود شهروند فدرال هستند. برای هر شهروند کارت شناسائی بهداشتی تحت عنوان “MyKad” در سن ۱۲ سالگی صادر می‌شود، و باید همیشه آن را با خود داشته باشد. هر شهروند لازم است کارت شناسائی خود را به پلیس نشانه دهد، یا در مواقع اضطراری که هر فرد نظامی باید خویش را به وسیله آن شناسایی نماید. اگر کارت فوراً در دسترس نباشد، شخص به لحاظ فنی ۲۴ساعت بر اساس قانون فرصت دارد تا با مراجعه به نزدیکترین کلانتری برای دریافت آن اقدام نماید.
تعطیلات[ویرایش]
مردم مالزی در درازا سنه شماری روزهای تعطیلی و جشن دارند. بعضی از این تعطیلات جزو تعطیلات عمومی فدرال شناساییی شده‌اند و بعضی سایر بدست خود ایالات به عنوان تعطیلات عمومی معرفی می‌شوند. برخی جشنها نیز که جزو تعطیلات عمومی محسوب نیستند از سوی گروه‌های خاص نژادی یا مذهبی تعطیل محسوب می‌شوند.
مشهورترین روز تعطیل (در مالزی) «هاری مرداکا» (روز استقلال-National Day) در ۳۱ اوت به خاطره استقلال فدراسیون مالزیی در سنه ۱۹۵۷ می‌باشد. هاری مرداکا، و نیز روز کارگر (۱می)، روز تولد شاه (اولین شنبه ماه ژوئن) و برخی جشن ها دیگر به عنوان تعطیلات عمومی و رسمی و فدرال در این مملکت محسوب می‌شوند.
مسلمانان در مالزی (ازجمله تمام مالایایی‌ها و دیگر مسلمانان غیر مالایایی) در تعطیلات مسلمین جشن می‌گیرند. نامی ترینن عید، عید فطر (که «هاری رایا عیدالفطر نیز گفته می‌شود) و ترجمه مالایایی آن عیدالفطر است. رویهمرفته این عید از سوی مسلمانان سراسر عالم در سرانجام ماه رمضان، ماه روزه داری، برگزار می‌شود. علاوه بر، Hari Raya Puasa، آنها عید قربان (به» هاری رایاً عیدالاضحی نیز گفته می‌شود و برگردان آن عیدالاضحی (قربان) بوده)، و اول ماه محرم (سال جدید اسلامی)، و مولد الرسول (روز تولد پیامبر (ص)) را نیز جشن می‌گیرند.
فرهنگ چینی در مالزی به عنوان مثال جشنهایی برگزار می‌شود که از سوی تمام چینی‌های سراسر دانشمند انجام می‌گیرد.. سنه جدید چینی معروفترین این جشنها است که ۱۵ روز درازا می‌کشد و با ” جشن فانوس به پسین می‌رسد. دیگر جشنهای برگزار شده از جانب چینی‌ها عبارتند از جشن کینگمینگ، جشن قایق اژدها و جشن میانه پاییز. علاوه بر جشنهای سنتی چینی، بودائی‌های چینی نیز جشن روز وساک را برگزار می‌نمایند.
اکثر هندیهای مالزی هندو هستند و جشن دیپاوالی (دیوالی)، یا جشن روشنایی نور برگزار می‌کنند، در حالی که تایپوسامم مراسمی است که در سراسر مملکت با گردهمایی هندوها در باتو کیوز (غارهای باتو) برگزار می‌گردد. ماضی از هندوها، سیکها نیز جشن وایساکی، یا سنه جدید سیکها را برگزار می‌کنند.
جشنهای دیگر همچون کریسمس، هاری گاوای بین ملت ایبان در دایاک، پستاکاآماتان از ملت کادازان دوسون نیز در مملکتت مالزی برگزار می‌شود.
با وجود آن که اغلب این جشنها مربوط احسب یا آیین خاصی می‌شود، تمامی مالایایی‌ها بدون پروا به پیشینه مذهبی و نژادیی خود، این جشنها را با هم برگزار می‌کنند. در سالهای ۱۹۹۸–۱۹۹۶ زمانی که جشنهای هاری رایا پوآسا و سنه جدید چینی با یکدیگر همزمان گردید، شعار «Raya Kongsi» که ترکیبی از Gong Xi Fa Cai بود، برای تبریک سال نوی چینی استفاده شد، و هاری رایا (که در زبان مالایایی به مفهوم «جشن‌گیری با همدیگر» می‌باشد) بکار رفت. در طول سالهای ۲۰۰۶–۲۰۰۵، هاری رایا پوآسا و دیپاوالی با یکدیگر همزمان شده، و یک شعار مثل «Raya Deepa» آفریدن؛ نوآفریدن می‌شود.
جاذبه‌های گردشگری[ویرایش]
شبه جزیره مالزی به سبب داشتن سواحل بیشمار و متنوع در بخش‌های مختلفش، گرد از بزرگترین و مهمترین مکانهایی غواصی در جهان شمرده می‌شود. محدوده ساراواک به سبب داشتن آبهای شفاف و گوناگونی ماهی‌ها از زیباترین جاذبه‌های مالزی به شمار می‌رود.
طبیعت زیبا و استوایی مالزی مکانهای متعددی را برای گردشگران علاقه‌مند به طبیعت ارائه می‌کند. تامان نگارا[۹] یا جنگل ملیی مالزی از قدیمی‌ترین جنگلهای جهان به آمار می‌رود.
سواحل شرقی شبه جزیره مرکزی مالزی، دارای جزایر زیاد دیدنی و بکر می‌باشند که از آن میان عبارتند از: جزایر پرهنتیان،، جزیره ردانگ، جزیره تیومان. همچنین می‌توان به جزیرهٔ لنکاوی en:Langkawi اشاره کرد که در شمال غربی مالزی واقع شده‌است و در زبان مالایی به معنی جزیرهٔ عقاب سرخ قهوه‌ای است. جزیرهٔ لنکاوی با جزیره مذهب در کنداب پارس خواهر خوانده هستند.
جزایر پرهینتان از جاذبه های اصلی و ملی به حساب آمده که عده ی عظیمی از گردشگر های مالزی را به سمت خود جذبب میکند
برج‌های دوقلوی پتروناس که از آن شرکت نفتی پتروناس مالزی می‌باشند در حال آماده بلندترین برجهای دوقلوی عالمم می‌باشند که احد از مکانهای توریستی شهر کوالالامپور را بوجود آورده‌اند.
مجسمهٔ ایستادهٔ هندو در باتو کیو[۱۰](کوالالامپور) یکی از مجسمهٔ های بلند ایستاده دنیاست که کل روزه شمار زیادی ازز توریست‌ها متعلق به رویت می‌کنند.
پارک پرنده‌ها[۱۱] واقع در شهر کوالالامپور نیز بزرگترین باغ پرنده‌های روباز در دنیاست.
بلندیهای گنتینگ[۱۲] و گردآور هتلها و رستورانها به به اتفاق تنها کازینو موجود در مالزی در فاصله کمی از کوالالامپور نیز یگانهه دیگر از جاذبه‌های گردشگران در مالزی می‌باشد. بازارهای محلی و فروشگاه‌های بسیار بزرگ تو شهر کوالالامپور نیز چه بسا یکی سایر از جاذبه‌های این شهر برای عده‌ای از گردشگران باشد.
جستارهای وابسته[ویرایش]
معاون نخست وزیر مالزی
آموزش در مالزی
شیعه‌ستیزی در مالزی

هتل های معروف مالزی

هتل فور سیزنز ریزورت لنکاوی :

این هتل با میهمان نوازی خود پذیرای گردشگران تور مالزی در محیطی مجلل و مدرن میباشد. امکانات رفاهی هتل شامل ماساژ ، مرکز سلامت و آبگرم ، استخر سرباز (تمام فصول) ، ساحل اختصاصی می باشد.وجود زمین بازی مخصوص کودکان، باعث شده آنها با خاطره ایی خوش هتل را ترک کنند.اين هتل و مرکز تفریحی داراي 90 اتاق مي باشد.اين هتل با داشتن فروشگاه هاي متعدد به خود ميبالد.هتل داراي کتابخانه مي باشد.و گردشگران تور مالزی می توانند در باغ این هتل استراحت کنند.ميهمانان ميتوانند در فعاليت هايي نظير پينگ پنگ، تنيس، ماهيگيري شرکت کنند.تور مالزی زمستان 94

 


هتل تریدرز پنانگ مالزی :

هتل تریدرز پنانگ مالزی را میتوان یکی از بهترین هتل های مالزی و بهترین گزینه اقامت تور مالزی دانست . این هتل با امکانات مدرن و خدمات عالی پذیرای گردشگران تور مالزی می باشد . هتل 4 ستاره تریدرز در قلب پنانگ تنها 15 دقیقه با ماشین تا فرودگاه بین المللی panang میباشد . علاوه بر این به دو بازار محلی هم مرتبط میباشد .تور مالزی زمستان 94

 

امکانات هتل تریدرز پنانگ مالزی :

رستوران , پذیرش شبانه روزی , روزنامه , اتاقهای پاک و بدون سیگار , آسانسور , پذیرش و تحویل سریع , گاوصندوق , انبار باز و چمدان , فروشگاه در هتل , تهویه , بار

 


هتل 5 ستاره اکوتوریا پنانگ مالزی

 

 از معروف ترین هتل های پنانگ است تور مالزی زمستان 94که در ارتفاع 150 متری از سطح دریا قرار داشته و دارای سازه ای مدرن و باشکوه ، زیبا و مجلل است . برخورداری از موقعیت جغرافیایی ایده آل و امکانات و خدمات کامل و مطابق با اصول هتلداری بر شهرت آن افزوده است.برای مثال فرودگاه بین المللی پنانگ مالزی 10 دقیقه و منطقه صنعتی بیان لپس نیز پیاده 5 دقیقه تا هتل فاصله دارد . این هتل مجلل و لوکس با خدمه ای مجرب و ورزیده پذيراي میهمانان تور مالزی بوده وتمام تلاش خود راخواهدکرد تا لحظات خوبی را برای شما فراهم آورد .

 

 

 

این هتل دارای 662 اتاق در نهایت پاکیزگی ، آرامش را برای میهمانان فراهم نموده تا شما در فضا و محیط آرام اتاق های هتل لذت برده و به استراحت بپردازید . از جمله امکاناتی که در این اتاق ها به مسافران تور مالزی  ارائه می گردد می توان به : بالکن اختصاصی ، تلویزیون ال سی دی ، ماهواره ، تخت کینگ سایز ، یخچال ، مینی بار ، پنجره های قدی ، نور طبیعی ، مبلمان جنگلی ، میز کار ، سشوار ، حمام مجهز به وان و سرویس بهداشتی لوکس ، اینترنت پرسرعت ، روم سرویس 24 ساعته و … اشاره داشت .تور مالزی زمستان 94

 

 

امکانات هتل اکوتوریا پنانگ

 

 شامل ماساژ و اسپا ، استخر روباز ، محوطه حمام آفتاب ، مرکز سلامت و آبگرم ، زمین گلف ، میز بیلیارد ، سالن اسکواش ، زمین تنیس ، خدمات گردشگری ، خدمات نگهداری از اطفال ، فروشگاه هاي متعدد، صرافی ، اتاق جلسه کاملا مجهز ، لابی ، بار ، کافی شاپ ، فضای سبز ، رستوران ، خدمات شست و شوی لباس ، روم سرویس شبانه روزی، پذیرش و تحویل فوری ، صندوق امانات ، شاتل رایگان به فرودگاه و … از امکاناتیست که در هتل تعبیه شده تا سفری خاطره انگیز را در ذهن زوج های جوان ثبت کند.تور مالزی زمستان 94

 

مراکز خرید مالزی

مرکز خرید تایمز اسکوار مالزی (Berjaya Times Square)

مرکز خرید تایمز اسکوار مالزی

این مرکز خرید مالزی در زمینی به مساحت بیش از 2 میلیون متر مربع در جنوب شرق آسیا واقع شده است و یکی از بزرگترین مراکز خرید مالزی است.در این مرکز انواع کالاهای ارزان با برندهای معروف نیز عرضه می شود.در طبقه ی 5 ام این مرکز یک شهر بازی سرپوشیده وجود دارد و در طبقه ی دهم این مرکز سالن نمایش مدرن وجود دارد.در این مرکز خرید مالزی علاوه بر خرید تفریح و سرگرمی برای بازدید کنندگان دارد.تور مالزی پاییز 94

 


مرکز خرید مال مالزی (The Mall)

 

مرکز خرید مال مالزی

 

این مرکز خرید مالزی مقابل هتل سری پاسفیک و در خیابان پوترا مالزی قرار گرفته است.و یک فروشگاه مهم به نام پارکسون گراند در این مرکز است.در این مراکز خرید مالزی پوشاک با برندهای معروف،ساعت و عینک،کفش و کیف عرضه می شود .تور مالزی پاییز 94

 


مرکز خرید ایکیا مالزی (Ikea)

 

مرکز خرید ایکیا مالزی

 

مرکز خرید ایکیا مالزی که در منطقه ی دامنسرا واقع شده است انواع لوازم خانگی و مبلمان را عرضه میکند.و تمام لوازم آشپز خانع و نهار خوری را عرضه می کند.تور مالزی پاییز 94